M13/40, 132ª Divisione corazzata "Ariete", El Alamein 1942 - Warlord Games 28mm

Cromwell, 1 Dywizja Pancerna, Falaise 1944 / Cromwell, 1st Polish Armoured Division, Falaise 1944 - Warlord Games 28mm

10 Pułk Strzelców Konnych. Stary model żywiczny Warlorda. Table Top.

Powstanie Machabeuszy - Piechota Seleukidów cz. I.

Armia Seleukidzka, tak jak większość sił we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego, reprezentowała wojskowość hellenistyczną. Przez charakter wojsk wchodzących w jej skład oraz ich zróżnicowanie etniczne dowodzenie nią wymagało sporego talenty organizacyjnego i zmysłu taktycznego. Armia hellenistyczna, stosująca taktykę połączonych broni, była niczym precyzyjna maszyneria, której pojedyncze elementy odgrywały ważną rolę na polu bitwy.[1]  Piechota ciężka, średnia, lekkozbrojna, różne typy kawalerii, słonie, a nawet rydwany wypełniały określone w niej zadania. Utalentowany generał, kierujący taką armią, potrafił odnosić spektakularne zwycięstwa nawet nad liczniejszym wrogiem.[2] Natomiast gdy wódz bądź któryś z jej elementów zawiódł dochodziło do katastrof, nawet jeżeli liczby i początkowy przebieg starcia sprzyjały hellenistycznym dowódcom.[3] Kawaleria i piechota mogły odnieść pełne zwycięstwo jedynie razem. Choć ta pierwsza zadawała śmiertelny cios nieprzyjacielskiej formacji to jednak piechota była opoką wokół której zbudowano armię hellenistyczną. Zwłaszcza ciężkozbrojna falanga macedońska, przyjmująca na siebie niczym tarcza ciosy wroga, a także lekkozbrojni harcownicy. Poprzedzający ciężką piechotę łucznicy, oszczepnicy i procarze zapewniali sarissophoroi ochronę przed ostrzałem.

Bitwa nad Issos